Σύμφωνα με τον Ντον Ντινκμεγιερ
και τον Γκάρυ ΜακΚαίη, η τηλεόραση είναι συχνά ο κατηγορούμενος για πολλές
δυσκολίες των γονιών.
Την κατηγορούν ότι επηρεάζει τις
δουλειές που πρέπει να κάνουν τα παιδιά, τα μαθήματά τους, την ώρα του ύπνου.
Είναι όμως ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ότι, και όταν οι γονείς σβήνουν την
τηλεόραση, συχνά εξακολουθούν να συναντούν δυσκολίες για να καταφέρουν τα
παιδιά να κάνουν αυτές τις δουλειές. Πολλά παιδιά χρησιμοποιούν την τηλεόραση
για να αποφύγουν, να καθυστερήσουν ή να «λησμονήσουν» αυτό που είναι υποχρέωση
να κάνουν. Κάνοντας αυτό στέλνουν στους γονείς ένα μήνυμα: «εφόσον μπορώ, δεν
έχω την πρόθεση να κάνω αυτό που θες εσύ». Γι’ αυτό όταν οι γονείς βλέπουν ότι
η τηλεόραση επηρεάζει τις ευθύνες που έχουν αναλάβει τα παιδιά τους, είναι
καιρός να εξετάσουν τη σχέση τους με τα παιδιά.
Μερικοί γονείς δημιουργούν πεδίο
μάχης γύρω από την τηλεόραση περιορίζοντας αυθαίρετα την χρήση της. Η
αντιμετώπιση αυτή συχνά προκαλεί μνησικακία και διάθεση για αντεκδίκηση από
μέρος των παιδιών. Συχνά επίσης οι γονείς ελάχιστα ενδιαφέρονται για τις
επιθυμίες των παιδιών τους, σε σχέση με τα προγράμματα που προτιμούν. Πολλοί
γονείς θα ενοχλούνταν αν το παιδί τους επενέβαινε την ώρα που εκείνοι
παρακολουθούσαν μια ενδιαφέρουσα ταινία στην τηλεόραση. Και όμως, αυτοί οι
ίδιοι οι γονείς δεν σκέφτονται καθόλου όταν απαιτούν να γίνει αμέσως μια
ορισμένη δουλειά, ακόμα και όταν το παιδί παρακολουθεί ένα πρόγραμμα που το
ενδιαφέρει.
Αν θέλετε να κερδίσετε τη
συνεργασία των παιδιών σχετικά με την χρήση της τηλεόρασης, όπως και σε
οποιοδήποτε τομέα υπάρχει σύγκρουση πρέπει να υπολογίσετε τα ενδιαφέροντα και
τις προτιμήσεις των παιδιών. Αυτό μπορεί να γίνει μια ευκαιρία για να
ανταλλάξετε μαζί τους συναισθήματα και αξίες, και για να καταλήξετε σε
αποφάσεις που έχετε πάρει από κοινού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου